لکه ننگ بر سیطره فرهنگ و ادب

زندگی هر روشنفکری در جامعه ای پر از فلاکت های انسانی، علمی، اقتصادی، فرهنگی و هنری همچون جامعه ی ما، بی شک مملو از دغدغه های انباشته ای است که علاوه بر تلاش برای گذران معیشت و آسایش نسبی خود، تحمل سختی های موجود از قبیل زورگویی، ناعدالتی، تبعیض، فساد مالی و اخلاقی، مدیریت سلیقه ای ، بی سوادی و ترویج بی شعوری و پسروی فکری و در نهایت مبارزه برای برچیدن چنین ناهمواریهایی را می طلبد.

سخن کوتاه اینکه به بار آوردن نخبگان در هر زمینه ای هزینه های گزافی برای جامعه دارد و عدم استفاده مفید از آنها سبب هدر رفتن انرژی صرف شده و همچنین استعداد و تواناییهای آن فرد می گردد.

استاد ولی راعی متخلص به آرازلی یکی از شخصیت های برجسته منطقه جلفا در زمینه فرهنگ و ادب می باشند که در عمر کوتاه خود لایق تمجید در قبال اقدامات ارزنده فرهنگی شأن بوده اند.

لذا کوچکترین اقدام در خور شان آن استاد نامگذاری خیابان ورودی روستای محل ولادت ایشان، روستای شوجا بوده که به سبب نگاشتن تخلص (آرازلی) ایشان، تابلو نصب شده در عرض مدت کوتاهی با بهانه های واهی و عبث برچیده شده و مایه ننگ در تاریخ در زمینه ی برخورد با فرهیخته فرهنگی و ادبی جامعه مان گشته است.

بجای تابلوی قبلی و با وحشت از تخلص (آرازلی)که در آن ثبت شده بود، تابلوی جدید بدون نام و نشان و توصیف حداقلی شأن استاد در همان محل نصب گردیده است.

لذا بر خود وظیفه دانستم بعنوان یک شهروند بومی منطقه اعتراض خود را به پدید آورندگان این لکه ننگ معروض دارم، باشد که گردانندگان چنین تفکر آلوده و نژادپرستانه زنگ بیداری خویش را بر خواب غفلت و جهالت به صدا در آورده و ترازوی عدالت و انصاف و وجدان خود را محک بزنند.

بدیهی است استاد معلم ولی راعی نیز همچون صمد بهرنگی های تاریخ این سرزمین همیشه جاوید نام و در دلهایمان زنده خواهد ماند.