سابقه محروم‌سازی دانشجویان در ایران به «انقلاب فرهنگی» و سپس سیاست «ستاره‌دار کردن» در دهه ۱۳۸۰ بازمی‌گردد.

به گزارش Axar.az، با وجود ادعای مقام‌های جمهوری اسلامی مبنی بر اینکه «هیچ دانشجویی محروم از تحصیل نیست»، بررسی‌های میدانی و اسناد حقوق بشری نشان می‌دهد شکاف عمیقی میان ادعا و واقعیت وجود دارد.
از اعتراضات ۱۴۰۱ تاکنون نیز صدها دانشجو بازداشت، تعلیق یا ممنوع‌الورود شده‌اند و ده‌ها نفر با احکام سنگین زندان روبه‌رو هستند. در کنار آنان، بهاییان همچنان به صورت ساختاری از آموزش عالی محروم‌اند، موضوعی که بارها مورد انتقاد سازمان‌های بین‌المللی قرار گرفته است.
کارشناسان می‌گویند ابزارهای سلب حق تحصیل در ایران نه از میان رفته بلکه تنها شکل تغییر کرده است و «حق تحصیل» همچنان در گرو سازوکارهای امنیتی و سیاسی قرار دارد.