این بیانیه جزئیاتی درباره نحوه همکاری ارتش با دیگر نهادهای نظامی و امنیتی ارائه نمی‌دهد، اما مرور تجربه‌های پیشین نشان می‌دهد نقش ارتش در چنین شرایطی معمولاً پشتیبانانه و غیرمستقیم بوده است.

به گزارش Axar.az، در چهاردهمین روز اعتراضات سراسری ایران، ارتش جمهوری اسلامی با صدور بیانیه‌ای شدیداللحن نسبت به آنچه «توطئه اسرائیل و گروه‌های تروریستی برای اخلال در امنیت عمومی» خوانده، هشدار داد و اعلام کرد در هماهنگی با «سایر نیروهای مسلح» از «منافع ملی، زیرساخت‌های راهبردی و اموال عمومی» حفاظت خواهد کرد.

در اعتراضات آبان ۱۳۹۸، مقام‌های وقت جمهوری اسلامی تأیید کردند که ارتش در حوزه‌هایی مانند لجستیک، حمل‌ونقل و حفاظت از مراکز حساس وارد عمل شده است.
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور وقت، یک هفته پس از پایان اعتراضات آبان ۹۸ اعلام کرده بود که در پی «کمبود نیرو»، ارتش برای حفاظت از اماکن و مناطق حساس به‌کار گرفته شد تا نیروهای انتظامی و امنیتی بتوانند مستقیماً در خیابان‌ها با معترضان مقابله کنند.
تأکید دوباره ارتش در بیانیه اخیر بر حفاظت از زیرساخت‌های راهبردی، این گمانه را تقویت کرده که مأموریت احتمالی این نیرو نیز مشابه الگوی پیشین باشد؛ به این معنا که ارتش مسئولیت حفاظت از تأسیسات و ساختمان‌های حکومتی را بر عهده بگیرد تا سایر نیروهای امنیتی برای کنترل و سرکوب اعتراضات مردمی آزاد شوند.