آنچه در خاورمیانه رخ می‌دهد، دیگر یک رویداد محلی نیست. امروز هر حمله و هر حادثه بخشی از توازن قدرت جهانی به شمار می‌رود.

به گزارش Axar.az، البی حسنلی، روزنامه‌نگار تحقیقی، در این‌باره اظهار نظر کرده است.

او گفت حمله به بندر فجیره تصادفی نبوده است:«فجیره یکی از معدود مراکز انرژی خارج از تنگه هرمز است و به‌عنوان یک مسیر جایگزین اهمیت راهبردی دارد. یعنی پشت این حمله ناگهانی، تلاش برای مقابله با تهدیدی نهفته است که در آینده دیده می‌شود. فجیره دقیقاً به همین دلیل هدف قرار گرفت

پیام روشن است: “مسیرهای جایگزین هم امن نیستند.”

ایران سال‌ها از تنگه هرمز به‌عنوان اهرم فشار استفاده کرده است. اما با تقویت مسیرهای جایگزین، این اهرم ضعیف‌تر می‌شود. فجیره نماد همین مسیر جایگزین است.

از سوی دیگر، امارات یکی از اصلی‌ترین شرکای غرب به شمار می‌رود. راهبرد ایران نیز جنگ مستقیم نیست، بلکه اعمال فشار غیرمستقیم از طریق هدف قرار دادن شرکاست.

نابودی ۴ کشتی ایران توسط آمریکا نیز ادامه همین زنجیره است.

یعنی اکنون مرحله پاسخ متقابل آغاز شده است.

واکنش کشورهای منطقه نیز تصادفی نیست. اعتراض پاکستان نشان می‌دهد که موضوع فقط تقابل ایران و آمریکا نیست، بلکه رویارویی جهانی بر سر امنیت انرژی است.

واقعیت امروز این است که رقابت بر سر مسیرهای انرژی، دیگر صرفاً اقتصادی نیست و وارد مرحله نظامی ـ سیاسی شده است.

فجیره فقط یک بندر نیست؛ بلکه نقطه‌ای راهبردی در نظم جدید جهانی است.

و خطرناک‌ترین بخش ماجرا این است که رویدادهای محلی اکنون به بخشی از بحران جهانی تبدیل می‌شوند.

ایران فجیره را هدف قرار داد تا مسیرهای جایگزین انرژی را در معرض خطر قرار دهد و اهرم ژئوپلیتیکی خود را حفظ کند.

این پرسش همچنان باقی است: آیا این تقابل در سطح قابل‌کنترل باقی خواهد ماند یا از کنترل خارج می‌شود؟»