ارغوان فلاحی روز ۶ بهمن ۱۴۰۳ در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
به گزارش Axar.az، نهادهای حقوق بشری از صدور حکم اعدام برای ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی، توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی خبر دادهاند.
این حکم روز ۱۰ تیر ۱۴۰۵ به وکیل او ابلاغ شده است. اتهامهای مطرحشده علیه او شامل «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «هواداری از سازمان مجاهدین خلق» عنوان شده است.
به گفته منابع حقوق بشری، روند بازداشت، بازجویی و رسیدگی به پرونده او زیر نظر نهادهای امنیتی از جمله اطلاعات سپاه پاسداران و سازمان اطلاعات قوه قضاییه انجام شده است.
گزارشها نشان میدهد که او ماهها در سلول انفرادی بند ۲۴۱ زندان اوین نگهداری و تحت بازجویی بوده و سپس به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل شده است؛ جایی که مدتی دیگر نیز در انفرادی به سر برده است. در این مدت، تماس او با خانواده محدود بوده و وکیلش نیز امکان ملاقات با او را نداشته است.
پس از حدود دو ماه بیخبری، مشخص شد که فلاحی به بند زنان زندان قرچک ورامین منتقل شده است؛ زندانی که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به شرایط نامناسب نگهداری، کمبود امکانات بهداشتی و محدودیت دسترسی زندانیان به خدمات درمانی در آن هشدار دادهاند.
ارغوان فلاحی پیشتر نیز در آبان ۱۴۰۱ به همراه پدرش نصرالله فلاحی، برادرش اردوان فلاحی و پروین میرآسان بازداشت شده بود. در آن پرونده، او به دو سال حبس محکوم شده بود.
صدور این حکم در حالی صورت میگیرد که سازمانهای حقوق بشری بارها نسبت به روند دادرسی در پروندههای امنیتی، استفاده از اعترافات اجباری، نگهداری طولانیمدت در انفرادی و محدودیت دسترسی متهمان به وکیل مستقل هشدار داده و آن را ناقض اصول دادرسی عادلانه دانستهاند.