دولت باغچلی، رهبر حزب حرکت ملی ترکیه (MHP)، حملات علیه آذربایجان به بهانه مسئله حجاب در ترکیه را محکوم کرد. او اعلام کرد که این موضوع، مسئله داخلی آذربایجان است و گفت: «هر یک از جمهوری‌های ترک، در داخل مرزهای خود دولتی مستقل و دارای حاکمیت هستند. همکاری میان دولت‌های ترک بر اساس این درک از حاکمیت استوار است و بر پایه احترام متقابل، برابری و منافع مشترک توسعه می‌یابد.» باغچلی خواستار آن شد که تمرکز اصلی بر اتحاد جهان ترک قرار گیرد.

در ترکیه، همواره این جریان ملی‌گرا بوده است که از آذربایجان حمایت کرده است. در جریان جنگ اول قره‌باغ، در شرایطی که دولت ترکیه از آذربایجان حمایت نمی‌کرد، ملی‌گرایان در جبهه می‌جنگیدند. همچنین، هنگامی که حزب عدالت و توسعه (AKP) به قدرت رسید، روابط آذربایجان و ترکیه در سطح کنونی نبود. «دیپلماسی فوتبال» و «پروتکل‌های زوریخ» میان ترکیه و ارمنستان، نمونه‌های تاریخی این مسئله هستند. کسانی که در ترکیه به این روند اعتراض کردند و در جلوگیری از آن نقش داشتند، ملی‌گرایان بودند.

نزدیکی نخبگان سیاسی آذربایجان و ترکیه به‌ویژه پس از سال ۲۰۱۰ آغاز شد. حزب حرکت ملی نیز در این زمینه نقش داشت. در آن دوره، رویکردی مستقل در سیاست خارجی ترکیه برجسته شد و نزدیکی‌هایی میان حزب عدالت و توسعه و حزب حرکت ملی مشاهده می‌شد. پس از آن نیز قرار گرفتن حزب حرکت ملی در جبهه مشترک با حزب عدالت و توسعه، پیوندهای سیاسی در محور باکو ـ آنکارا را بیش از پیش تقویت کرد.

امروز، اظهارات ضدآذربایجانی برخی گروه‌های مذهبی که در ساختار حاکمیت ترکیه نیز نمایندگی دارند، توانایی گسستن پیوندهای میان دو کشور را ندارد. زیرا در جامعه ترکیه، جریان ملی‌گرا در کنار آذربایجان قرار دارد و حمایت گسترده سکولارها نیز از این کشور مشاهده می‌شود. از سوی دیگر، حزب حرکت ملی یکی از ارکان اصلی ائتلاف حاکم «جمهور» و همچنین یکی از ستون‌های اصلی دولت ترکیه است؛ مسئله‌ای که برای باکو به معنای برخورداری از حمایت نه‌تنها اجتماعی، بلکه سیاسی نیز هست.

باغچلی با دفاع از آذربایجان، این پیام را منتقل کرد.