مدتی است که فعالان حوزه فرش از موضوع پیشی گرفتن صادرات فرش هند به جای جای دنیا آگاه هستند به معنای اینکه ما بطور کلی و شفاف جایگاهمان را به فرش هندوستان واگذار کرده ایم.

به گزارش Axar.az، این مطلب را سعید احباب، کارشناس حوزه فرش در تبریز گفته است.

کارشناس حوزه فرش با اشاره به اینکه هیچ اثری از «پایتخت جهانی فرش» بودن تبریز در خیابان های این شهر نمی توان پیدا کرد، گفت: فروشندگان فرش در تبریز شغل خود را تغییر می‌دهند و بخصوص در بازار سرپوشیده تبریز نیز مغازه های قدیمی به تولیدات دیگر واگذار می شود.

وی در خصوص علت این موضوع گفت: فرش تبریز را از لحاظ کیفیت، ارزش هنری و استقامت نمی‌توان با محصولات کشور هند مقایسه کرد باید توجه داشت که گره ترکی که دارای مهارت خاص و نیازمند زمان بیشتر برای بافت دارد جایگاه و قدمت چندین هزار ساله ای داراست که بجز آذربایجان نمی‌توان جای دیگری گره ترکی را پیدا کرد؛ بر این اساس چون فرش هند به لحاظ قیمت ارزانتر بوده و مجتمع قالیبافی آن‌ها بصورت مدیریت کلان انجام می‌شود و همچنین بدلیل پیشرفتشان در حوزه بازاریابی بین‌المللی، از ما پیشی گرفتند.

وی اضافه کرد: مجتمع و کارگاههای بافندگی در کشور هند از طرف دولت حمایت می‌شود تا هزینه های تولید کم شود و مدیریت دولت بر این کارگاه‌ها اعمال شود اما در کشور برعکس این موضوع است یعنی سعی می‌کنند با به حداقل رساندن تعداد نفرات بیمه شده از طریق بیمه بافندگان، هزینه های سربار دولت را کم کنند.

وی در مورد دلیل دیگر پیشروی هند در صادرات فرش توضیح می‌دهد: اینکه خواهان فرش هندوستان روز به روز بیشتر می‌شود دلیل بر این است که در سفارت های آن ها کاردان های خارجی و اقتصادی با ایجاد زمینه همکاری در کارگاه های بافندگی بر اساس نیاز هر جوامع روز دنیا، تولیدات خاصی را انجام می‌دهند و آشکار است که این بخش از فعالیت های ما غیرفعال بوده و بخش سفارت های خارجی‌ ایران در سیستم تجاری ما اهمیتی بر این موضوع قائل نشده است تا صدای بلند آوازه فرش تبریز را به گوش جهانیان برساند.

وی از مهاجرت طراحان فرش تبریز به کشور ترکیه خبر داد و اظهار کرد: علاوه بر هندوستان بخاطر بازاریابی مناسب و تولیدات ارزان قیمت در کشور های ترکیه، مصر و افغانستان، وضعیت فرش بطور کلی تغییر یافته و نسل جدید طراحان ما با مهاجرت و عرضه توانایی‌های خود در کشور ترکیه مورد استقبال قرار گرفته اند و حتی برخی مواقع شاهد هستیم که فرش تبریز را با مارک ترکیه به بازار جهانی می‌فروشند و جمهوری آذربایجان نیز با اینکه از لحاظ تولیدات فرش قدمت زیادی دارد در حوزه صنعتی اخیرا فعال شده و همچنین با خرید دستگاه های تولید فرش، به این چرخه ورود پیدا کرده است.

وی از نبود فرهنگسازی فرش در سطح تبریز با توجه به مشهور بودنش به پایتخت بافت جهانی فرش گلایه کرد و گفت: در این شهر المانی از فرش تبریز را نمی‌توان پیدا کرد؛ در چهارراه‌ منصور المانی درست کردند که به وضوح هم مشخص نیست چه طرحی قرار گرفته است. یک بنر کوچکی هم در شهر نمی‌توان پیدا کرد که نشانی از پایتخت بودن شهر تبریز در قدمت فرش را نشان دهد. ما این برند را در شهر خود تحریم کرده ایم یا عملا نمی‌خواهیم تبلیغ کنیم به همین خاطر حال و هوای این وجود ندارد که در تبریز برندی به نام فرش تبریز وجود دارد.

وی بیان کرد: فرش میراث، فرهنگ و گذشته این مردم است و انتظار می‌رود این امانت به دست نسل آینده برسد تا نسل آینده هم به سرزنش ما دست نزند که شما توانایی محافظت از میراث خود را نداشته اید.