اتحادهای جمهوری اسلامی بر اساس اسلام و تشیع نیست. رژیم در لبنان و سوریه با غیر شیعه ها متحد است. با روسیه ارتدوکس و چین کنفسیوسی متحد است. در اختلافات میان آذربایجان و ارمنستان به دنبال اتحاد با ارمنستان است. در بالکان با صربها متحد است نه با بوسنیهای‌ مسلمان».

به گزارش Axar.az، قیس قریشی از تحلیلگران طرفدار جمهوری اسلامی طی مناظره‌ای در این باره اظهار نظر کرد.

"در واقع مبنای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ترکیبی از تشیع فرقه‌ای و ناسیونالیسم فارسی است. وقتی این دو به تضاد بر می‌خورند ناسیونالیسم فارسی ارجحیت پیدا می‌کند. این همان ذهنیت موسوم به «شعوبیه» است که ریشه تاریخی دارد و تمایل دارد تا نوعی از تشیع فرقه‌گرا را در خدمت ملی‌گرایی فارسی به کار ببرد".