۴ شهر جدید در ۲۵ کیلومتری شمال شهر اصفهان و نیز یک شهر و ۲ شهرک در دستور کار شرکت عمران شهرهای جدید قرار دارد.

به گزارش Axar.az، کارشناسان محیط زیست و شهر سازی چنین اقدامی را قمار دولت در ساخت شهرهای جدید درسرزمین‌های بدون آب و فرونشست می دانند.

شهر جدید «شیخ‌بهایی» یکی از ۴ شهر جدید استان اصفهان است که در ۲۵ کیلومتری شمال شهر اصفهان در حال احداث است. دشت اصفهان به جز مشکل تامین آب اینک با فرونشست ۱۶ تا ۲۵ سانتی‌متری مواجه است.

در همین حال در اطراف تهران که مشکل تامین آب دارد و فرونشست دشت‌های ورامین، شهریار و قزوین این منطقه را بحرانی کرده نیز ساخت یک شهر و ۲ شهرک در دستور کار قرار دارد.

علیرضا جعفری مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید در ابتدای تیر امسال در مورد آغاز به کار فاز اجرایی ساخت این شهر گفت: «ظرفیت فاز اول شهر جدید شیخ بهایی ۳۰ هزار واحد مسکونی است و سرریز متقاضی نهضت ملی مسکن شهرهای جدید بهارستان، فولاد شهر و همچنین اصفهان در این شهر جدید مستقر خواهند شد.»

این شهرها بخشی از تبلیغات دولت برای حل مشکل مسکن شهروندان است. اما برخی صاحب‌نظران می‌گویند در پروژه‌های ساخت این شهرها به مساله کمبود آب در کشور توجهی نشده است.

شهرهای جدید در حاشیه کلانشهرهای ایران در شرایطی ساخته می‌شوند که همگی در کانون‌های بی‌آبی قرار دارند. این در حالی است که برخلاف مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری دولت ابراهیم رئیسی با برداشتن ممنوعیت استقرار صنایع در نزدیکی کلانشهرها موجب تمرکز جمعیت در اطراف آنها شده است.

شهرهای جدید در همان دشت‌هایی در حال ساخت هستند که به عنوان دشت ممنوعه معرفی شده و به شدت در معرض فرونشست زمین قرار دارند.

رضا حاجی‌کریم عضو فدراسیون صنعت آب ایران و یکی از فعالان بخش خصوصی در این عرصه پیشتر در گفتگو با «شبکه راوی» در مورد رویکرد وزرای دولت سیزدهم و برنامه‌های آنان گفته بود: «ما با کابینه‌ای روبه‌رو هستیم که هیچ‌نگاه آبی ندارد. اگر ما آب را به عنوان چالش‌های اصلی فراروی توسعه کشور و حتی بقای ایران ببینیم و به رسمیت بشناسیم، هیچ ادبیات و گفتمان آبی در سطح دولتمردان دولت جدید نمی‌بینید. آنجایی که وعده داده می‌شود یک میلیون واحد مسکونی در کنار شهرها می‌سازیم هیچ‌کس از خودش نمی‌پرسد با کدام آب قرار است این واحدها را بسازیم . الان اکثر شهرهایما‍ن در تنش آبی قرار دارند».

حاجی‌کریم همچنین به موقعیت تهران اشاره کرده و تاکید کرده بود: «ما آب را از اطراف تهران به تهران می‌آوریم؛ از طالقان، از کرج، از لتیان و همه جلگه‌ها و دشت‌های اطراف تهران را خشک کرده‌ایم. دشت شهریار در حال از بین رفتن است دشت قزوین بیابان لم‌یزرع می‌شود. در منطقه جاجرود و ورامین هم همین‌طور است. فکر می‌کنم بعد از چهل و اندی سال به ما ثابت شده که آب موضوع فرابخشی است و آن چیزی که در این سال‌ها از آن رنج برده‌ایم فقدان نگاه نرم‌افزاری است.

در هیچ‌ کجای برنامه‌های وزرای دولت سیزدهم برای کسب رای اعتماد نگاه نرم‌افزاری یا درنظر گرفتن مطالعات جامعه‌شناسی یا بحث سازگاری و آموزش انسان‌ها را نمی‌بینید».