حدود ۶ میلیون تن در سکونت‌گاه‌های غیر رسمی زندگی می‌کنند و مساحت و تعداد خانوارهای ساکن در این محدوده‌ها در حال افزایش است.

به گزارش Axar.az، این آمار را مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در گزارشی اعلام کرده است.

مرکز پژوهش‌های مجلس در این مورد نوشته است: «همه استان‌های کشور با پدیده زاغه‌نشینی مواجه‌اند.»

بر همین اساس، اعلام شده است که الگوی سکونت غیررسمی از دهه‌های قبل نشان می‌دهد که جمعیت وسیع‌تری از جامعه در معرض محرومیت از حقوق اولیه زندگی خواهند بود.

به گزارش این مرکز ، حدود ۲۰ میلیون تن در ایران در «بافت‌های ناکارآمد شامل سکونت‌گاه‌ غیر رسمی، بافت تاریخی و بافت فرسوده ساکن هستند.»

مرکز پژوهش‌های مجلس نوشته است که حدود ۶ میلیون تن از این جمعیت، به طور مشخص در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند. کسانی که «اقتصاد ناکارآمد و فقر آنها را زاغه نشین و در جای جای کشور پراکنده کرده است.»

این گزارش نشان دهنده وخامت شرایط اقتصادی به خصوص در حوزه مسکن در ایران است چرا که این گزارش تاکید می کند که مساحت و تعداد خانوارهایی که در محدوده سکونتگاه‌های غیر رسمی زندگی می‌کنند، در حال افزایش است.

روزنامه دنیای اقتصاد نیز روز شنبه ۳۰ اردیبهشت‌ سال جاری با استناد به جدیدترین گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس نوشته بود: جمعیتِ دچار «فقر مسکن» در ایران «رکورد معناداری» زده است؛ به‌طوری‌که «۵۵ درصد» خانوارهای ایرانی از «مسکن مناسب و در استطاعت» محروم هستند.

در بخشی از این گزارش آمده بود که این جمعیت «فقرای مسکن»،در ابتدای «دهه ۹۰» خورشیدی معادل «۳۳ درصد» کل خانوارها بود اما مطابق آنچه مرکز پژوهش‌های مجلس بر آن «مهر تایید» زده، در پایان دهه ۹۰، «تورم بالا، بی‌ثباتی متغیرهای اقتصادی و افت درآمد سرانه» در کنار «جهش‌تاریخی» قیمت مسکن، آن را به «۵۵ درصد» کنونی رسانده است.

حمیدرضا صارمی، معاون معماری و شهرسازی شهرداری تهران، هم روز ۲۳ بهمن‌ ۱۴۰۰ گفته بود: «۵۰ درصد» جمعیت تهران «زیر خط فقر مسکن» زندگی می‌کنند و افرادی که زیر این خط فقر هستند، «توانایی ساخت را ندارند.»