طی دو دهه گذشته تعداد زیادی سد و سازه کنترلی روی رودخانه‌های تنظیمی که به دریاچه ارومیه منتقل می‌شدند، احداث شد و همزمان سطح زیرکشت بیش از ۱۲۰ درصد توسعه پیدا کرد و صنایع آب در حوزه آبریز مستقر شد که همه اینها حقابه دریاچه را بلعیدند و باعث شدند ما به این بحران فعلی و خشکی شدید دریاچه ارومیه برسیم.

به گزارش Axar.az، علی ارواحی؛ کارشناس مدیریت زیست‌ بوم‌های تالابی، این مطلب را در رابطه با کشاورزی در حوضه دریاچه ارومیه می گوید.

وی می گوید: از طرف دیگر این شکل توسعه باعث شده است ما شاهد ایجاد جزایر حرارتی در حوزه آبریز دریاچه ارومیه باشیم که این جزایر حرارتی باعث می‌شوند که بارشی که انتظار داریم در منطقه اتفاق نیفتد، یعنی در واقع دریاچه ارومیه به یک جزیره حرارتی بسیار بزرگ تبدیل شده است که حرارت و گرما را تشدید می‌کند و خود این مورد باعث کم‌بارشی می‌شود.