لاریجانی اگرچه چهره‌ای نظامی نبود، اما به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین سیاست‌گذاران جمهوری اسلامی، نقش محوری در تصمیم‌گیری‌های کلان، از جمله در حوزه جنگ، دیپلماسی و امنیت ملی ایفا می‌کرد. او در جایگاه دبیر شورای عالی امنیت ملی، در قلب ساختار تصمیم‌سازی قرار داشت و دیدگاه‌هایش، به‌ویژه در مدیریت تقابل با آمریکا و اسرائیل، از وزن بالایی برخوردار بود.

در پی اعلام اسرائیل درباره کشته شدن علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، در یک حمله هوایی، مقام‌های جمهوری اسلامی نیز این خبر را تأیید کردند؛ رویدادی که می‌تواند شکاف‌ها و بحران در ساختار رهبری ایران را بیش از پیش تشدید کند.

پس از کشته شدن علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، لاریجانی مواضعی سرسختانه اتخاذ کرده و بر آمادگی ایران برای یک درگیری طولانی تأکید کرده بود. در شرایطی که وضعیت جانشینی همچنان نامشخص ارزیابی می‌شود، بسیاری از ناظران او را از چهره‌های کلیدی در اداره روند جنگ می‌دانستند.
طی بیش از دو هفته از آغاز درگیری‌ها، شماری از مقام‌های سیاسی و فرماندهان ارشد نظامی ایران در حملات مختلف کشته شده‌اند؛ روندی که از همان روز نخست و با کشته شدن رهبر جمهوری اسلامی آغاز شد و به‌نظر می‌رسد تلاشی هدفمند برای تضعیف ساختار رهبری در میانه جنگ باشد.
با وجود مواضع سخت‌گیرانه لاریجانی در برابر غرب، او در داخل ایران اغلب به‌عنوان سیاستمداری عمل‌گرا شناخته می‌شد؛ فردی که وفاداری ایدئولوژیک را با رویکردی تکنوکراتیک ترکیب کرده و در سیاست خارجی، عملگرایی را در کنار بدبینی عمیق نسبت به غرب دنبال می‌کرد.

لازم به ذکر است که، علی لاریجانی در سرکوب خونین که منجر به کشته شدن بیش از سی هزار نفر معترض در دی ماه گذشته، نقشه ویژه‌ای داشته است.