تیم های پرسپولیس و استقلال دوباره علیه یکدیگر بیانیه صادر می‌کنند، موقعیت دیگری را تبعیض‌آمیز می‌دانند و درآمدهای هم را زیرمیزی و غیرشفاف می‌نامند، اما واقعیت این است که این وصله‌ها به هر دو باشگاه می‌چسبد.

به گزارش Axar.az، باشگاه‌داری دولتی، مالکیت مشترک، اسپانسر مشترک و انبوهی از رفتارهای مالی غیرقانونی و غیرحرفه‌ای دلیل اختلاف این دو تیم حامی دولت در پایتخت می باشد.

پرسپولیس و استقلال دچار درگیری رسانه‌ای دیگری شده‌اند که حتی دیگر سرگرم‌کنندگی مناقشات ورزشی را ندارد. آن‌ها مجبورند حامی مالی یا «اسپانسر» مشترک داشته باشند و این بحث، به جدل رسانه‌ای بی‌حاصل تازه‌ای تبدیل شده است که مالکیت مشترک دو باشگاه و ساختار دولتی آن‌ها، به هجو این بلبشو می‌افزاید.

حامیان مالی مشترک استقلال و پرسپولیس در سال‌های اخیر، اغلب اپراتورهای تلفن همراه بوده‌اند؛ شرکت‌های شبه‌خصوصی متعلق به نهادهای نظامی و رانتی جمهوری اسلامی ایران که با نمایش دروغین بخش خصوصی، در بازار مخابرات ایران فعالیت می‌کنند. آن‌ها نهادهایی متمول‌اند که با درآمدهای به‌دست‌آمده از انحصار صنعت خود، مهم‌ترین فضای تبلیغات را در دو باشگاه دولتی، به خود اختصاص داده‌اند.

«همراه اول» و «ایرانسل» در خرید فرصت تبلیغاتی روی پیراهن این دو باشگاه، رقیب دیگری ندارند و هر بار به صورت مشترک اسپانسر هر دو باشگاه می‌شوند تا به تعبیر خود، مشتریان را بین هواداران هر دو تیم پیدا کنند.

مالکیت دولتی مشترک پرسپولیس و استقلال که خود موضوع بحث و جدل در کنفدراسیون فوتبال آسیا است و پیش‌تر، از دلایل محرومیت این دو باشگاه از لیگ قهرمانان آسیا بوده (و همچنان می‌تواند تکرار شود)، در کنار اسپانسرهای مشترک، می‌تواند منافع دو باشگاه را به خطر اندازد و همزمان، اشتراک منافع آن‌ها، می‌تواند شائبه‌برانگیز باشد.

اگرچه با واگذاری سهام پرسپولیس و استقلال در بازار پایه فرابورس، دست‌کم در صورت ظاهری ماجرا، دو باشگاه مالکیت مشترک ندارند، سهام عمده هر دو باشگاه همچنان متعلق به دولت است.

بر این مبنا، دولت در انتصاب اعضای هیئت‌مدیره‌ها و مدیرعامل‌های باشگاه‌ها صاحب‌اختیار است و سهامداران، همان سهامدارانی که با خرید سهام این دو باشگاه ورشکسته متضرر شده‌اند، نقشی در آن‌ها ندارند. خوش‌خیالی است که این باشگاه‌ها تصور کنند چنین موضوعات بدیهی، از دید کنفدراسیون فوتبال آسیا پنهان است؛ در حالیکه یک تحقیق ساده، وضعیت مالکیت مشترک دو باشگاه را شفاف می‌کند.

فعالیت دو باشگاه با مالکیت مشترک در یک لیگ، غیرقانونی است. استقلال و پرسپولیس به دلیل رقابت سنتی در فوتبال ایران، در ظاهرسرسخت‌ترین رقیبان هم در لیگ ایران‌اند، اما مالکیت مشترک، این رقابت را بی‌معنا و غیرقانونی می‌کند.

آن‌ها همچنان در معرض حذف شدن از لیگ قهرمانان آسیا قرار دارند و یکی از چندین دلیل حذف مجدد احتمالی، مالکیت مشترک آن‌ها است. ارائه اسناد دروغین درباره شکل مالکیت این باشگاه‌ها، می‌تواند فدراسیون فوتبال ایران را جریمه و تعلیق کند.