نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، دوباره اعلام کرده است که کریدور زنگزور را نخواهند داد. این موضوع جدیدی نیست، اما جزئیات پیشنهاد جدید او در خصوص باز کردن ارتباطات منطقه‌ای جالب توجه است.

نخست‌وزیر ارمنستان اعلام کرده است که برای دسترسی آذربایجان به نخجوان راهی را خواهند داد و در این راستا، زیرساختی که در حال حاضر وجود ندارد، می‌تواند در مدت زمان کوتاهی ساخته شود. اما در حال حاضر امکان استفاده از زیرساخت‌های جایگزین وجود دارد: کامیون‌ها از طریق نقطه عبور گوروس-کورنیدزور (آلمالی) وارد ارمنستان می‌شوند، سپس از طریق جاده‌های مرزی ارمنستان-ترکیه به ترکیه منتقل می‌شوند، و مسیر مشابهی برای حرکت در جهت معکوس نیز وجود دارد؛ امنیت آن توسط ایروان تامین می‌شود، و اگر برای رانندگان آذربایجانی مشکلات روانی پیش آید، کامیون‌های ترکیه‌ای که دائماً از جاده‌های ارمنستان استفاده می‌کنند، می‌توانند حمل و نقل کالا را انجام دهند.

طبق پیشنهاد پاشینیان، آذربایجان می‌تواند از زیرساخت‌های موجود برای انتقال کالا به ترکیه استفاده کرده و از آنجا به نخجوان منتقل کند. ایروان با این روش هم ارتباط با آذربایجان و هم با ترکیه را در چارچوب منافع ارمنی‌ها حل می‌کند.

عبور کامیون‌ها از مسیر لاچین و انتقال کالا از ارمنستان به ترکیه، اساس باز شدن ارتباطات را بر اساس "مسیر" به جای "کریدور" قرار می‌دهد و این بدان معناست که کریدور زنگزور در مسیر مهر به حاشیه می‌رود؛ استفاده از نقطه عبور کورنیدزور به پیشنهاد پاشینیان در آینده می‌تواند به معنای اعمال همین اصل در مسیر مهر باشد.

ایروان نقطه عبور مارگارا در مرز ترکیه را با تأمین مالی اتحادیه اروپا آماده کرده است و طبق توافق با آنکارا، کشورهای ثالث می‌توانند از این نقطه عبور استفاده کنند؛ بر اساس منطق پاشینیان، آذربایجان باید به عنوان "کشور ثالث" از این مسیر استفاده کند، که این به معنای باز شدن مرز ترکیه-ارمنستان و همچنین فراهم شدن دسترسی ارمنستان به بازارهای اروپا است.

ایروان با یک پیشنهاد سعی دارد دو هدف را دنبال کند. واضح است که باکو با این موضوع موافقت نخواهد کرد، هرچند که پاشینیان امیدوار است با پیدا کردن راه‌های مختلف، ارتباطات منطقه‌ای را به نفع منافع ارمنی‌ها باز کند و در عین حال تلاش کند نشان دهد که ارمنستان همواره طرفدار صلح است.