در خبرها آمده بود که، امیرسعید ایروانی، نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد با ارسال نامه ای به آنتونیو گوترش دبیرکل و شورای امنیت، حملات چند شهروند عصبانی از بابت حمایت ایران از دیکتاتوری اسد و مداخله در امور داخلی کشورشان، به تاسیسات دیپلماتیک و کنسولی تهران در سوریه را به شدت محکوم کرده است!..

بد نیست در این زمینه، نگاهی به پیش‌زمینه ذهنی و تاریخی این مسئله بیاندازیم.

لازم به ذکر است: از زمان حکومت سامانیان تا جمهوری اسلامی، قتل نمایندگان سیاسی، سفرا وحمله به سفارتخانه‌های کشورها در ایران به یک عرف و عادت سیاسی تبدیل شده است. از آن جمله بریدن سر سفیران چنگیزخان مغول (دوبار)، که منجر به هجوم چنگیزخان به کشور شد، تسخیر سفارت آمریکا و گروگانگیری کارکنان آن به مدت ۴۴۴ روز، حمله به سفارت انگلیس، حمله به سفارت عربستان و حمله مسلحانه به سفارت جمهوری آذربایجان در تهران که منجر به شهادت و زخمی شدن دیپلماتهای آذربایجان شد. حال ظاهراً رطب‌خورده منع رطب می‌کند!