طاهر نقوی وکیل آذربایجانی‌ و زندانی سیاسی آذربایجانی به‌ مناسبت‌ روز‌ جهانی‌ زبان‌ مادری فایل‌ صوتی را از زندان‌ اوین‌ انتشار نموده است.

به گزارش Axar.az، طاهر نقوی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشری محبوس در بند هفت‌ زندان‌ اوین‌ روز‌ دوشنبه‌ ۱۴۰۴/۱۲/۴، به مناسبت روز جهانی زبان مادری با‌ انتشار‌ فایل‌ صوتی‌ از‌ زندان‌ اوین‌ این‌ روز‌ را‌ به‌ تمامی‌ ملت‌ ایران‌ بخصوص‌ اقلیت‌ ها‌ و‌ ملیتهای‌ ساکن‌ در‌ ایران‌ تبریک گفته‌ و‌ خاطر‌ نشان‌ کرده‌ اند: هویت‌ ایرانی‌ را نه‌ در یک‌ زبان‌ بلکه‌ باید‌ در‌ هویت‌ و‌ زبان‌ تمامی‌ اقوام‌ تعریف‌ کنیم.
متن‌ فایل‌ صوتی‌ آقای‌ نقوی‌ در‌ پایین‌ آمده‌ است:

امروز روز جهانی زبان مادری است. این روز عزیز را به تمامی حضار گرامی تبریک عرض می‌کنم. از زبان سخن می‌گویم و زبان مادری که هر چه بگویم کم گفته‌ام. زبان نه تنها ابزار و وسیله ارتباط و گفتگو، بلکه ابزاری برای فهم و اندیشه و خرد، فرضی و ادراک و بیان احساس و عواطف بشری محسوب می‌گردد. زمانی که این زبان را در مدارس آموزش نمی‌دهیم و رسمیت نمی‌بخشیم، گامی برای نابودی آن زبان و نهایتاً مرگ زبان، مساوی است با مرگ خرد، اندیشه، احساس و عاطفه در میان گویش‌وران آن. زمانی که در میان یک ملت خرد و اندیشه نباشد، آن ملت محکوم به نابودی است و این‌گونه سیاست کشتن یک زبان و یک ملت را به نابودی می‌کشاند. به همین خاطر، در جوامع مدرن حتی تعداد شهروندان مهاجر که از یک گویش باشند، زبانشان در آن کشور رسمیت می‌یابد و در مدارس و کلیه ادارات از زبانشان استفاده می‌شود. حال متأسفانه در جامعه‌ای با ساختار و آثار جمعیتی اتنیکی ایران، یک جامعه با ساختار جمعیتی اتنیکی متنوع و متکبر، فقط با یک زبان رسمی از بین چندین زبان در کشور رسمی اعلام می‌شود.

اصل ۱۵ قانون اساسی یکی از بندهای ضد حقوق بشری، ظالمانه و تعبیض‌آمیز کشور است که حق قومیت‌های غیر فارس را نادیده می‌گیرد. در حالی که کشورهایی مانند ایران باید چند زبان رسمی را با توجه به تعداد اتنیک‌های ساکن در کشور در قانون اساسی به رسمیت بشناسند. اگر قرار است زبان‌ها پاس داشته شوند، نه تنها یک زبان، بلکه همه زبان‌ها باید از بودجه کشور و امکانات ملی بهره‌مند شوند. فرهنگستان باید برای همه زبان‌های کشور شکل بگیرد.
متأسفانه در طول یکصد سال اخیر، با سیاست‌های تک‌زبانی، دیگر زبان‌ها را زیر سایه زبان رسمی قرار داده‌اند. اما این سیاست محکوم به شکست است و قطعاً برای ایران فردا در قانون اساسی باید تمامی زبان‌های کشور، از جمله زبان‌های ترکی، لری، کردی، فارسی، عربی، گیلکی و بلوچی، رسمیت یابد و عدالت فرهنگی و زبانی ایجاد گردد. چرا که ایران سرزمین نه فقط یک قوم و یک گویش، بلکه سرزمین مشترک ملت‌های ساکن در جغرافیای سیاسی کشور است. هویت ایرانی را نه در یک زبان و یک قوم، بلکه باید در هویت و زبان تمامی اقوام تعریف کنیم. اگر هویت و تاریخ ایران را در یک قوم و یک زبان خلاصه کنیم، هویت و تاریخ بقیه اقوام را از دایره ایرانیت خارج کرده‌اید و با اغیار دانستن آن‌ها، خود مقدمه‌ای برای اعمال گرایانه فروپاشی و تجزیه کشور می‌شوید. جان کلام این است که اداره یک جامعه متکثر و متنوع از لحاظ ساختار اتنیکی، عقیدتی و مذهبی، تنها با یک زبان و یک مذهب شیعه و در عین حال با یک جنسیت، آن هم مرد، ممکن نیست. حذف و کنار گذاشتن شهروندان، زبان‌ها و سایر مذاهب غیر حکومتی و حذف جنسیت زن از هرم قدرت حکمرانی، مقدور نخواهد بود.
اجرای عدالت از هر جنس، اعم از عدالت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زبانی، تنها راه حفظ و نجات این سرزمین است و بس والسلام.

طاهر نقوی
بند هفت، زندان اوین ۱۴۰۴/۱۲/۴