شکنجه در جمهوری اسلامی نه یک پدیده استثنایی، بلکه ابزاری ساختاری برای حکمرانی است.

به گزارش Axar.az، تازه‌ترین نسخه «شاخص جهانی شکنجه» که از سوی سازمان جهانی مبارزه با شکنجه و نهادهای همکار منتشر شده، ایران را در شمار پرخطرترین کشورهای جهان از نظر شکنجه، خشونت حکومتی و مصونیت از مجازات قرار داده است.

بر اساس این ارزیابی، ایران در شش مورد از هفت محور اصلی، از جمله خشونت حکومتی، مصونیت عاملان، حقوق قربانیان و سرکوب مدافعان حقوق بشر، در بالاترین سطح خطر قرار گرفته است.

وضعیت بازداشتگاه‌ها نیز در سطح «خطر بالا» ارزیابی شده است.

این گزارش همچنین هشدار داده که تشدید سرکوب‌ها پس از درگیری‌های نظامی سال گذشته، خطر بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و دیگر موارد نقض جدی حقوق بشر را افزایش داده است.

تهیه‌کنندگان گزارش تاکید کرده‌اند که جمهوری اسلامی همچنان به کنوانسیون سازمان ملل علیه شکنجه نپیوسته و در قوانین خود نیز شکنجه را به‌عنوان جرم مستقل به رسمیت نمی‌شناسد.

سازمان جهانی مبارزه با شکنجه از جمهوری اسلامی خواسته است اجرای احکام اعدام و مجازات‌های بدنی را متوقف کرده، به کنوانسیون منع شکنجه بپیوندد و امکان دسترسی هیات حقیقت‌یاب سازمان ملل به ایران را فراهم کند.