پستانداری کور و زشت که تقریبا پیر نمی‌شود.

به گزارش Axar.az، در پژوهش تازه، گروهی از دانشمندان به سرپرستی یو چن از آکادمی علوم چین، این بررسی را انجام دادند.

این جانور که موش حفار برهنه نیز نامیده می‌شود می‌تواند تا حدود ۴۰ سال عمر کند، در حالی که موش‌ها و موش‌های صحرایی معمولا بیش از ۳ سال زنده نمی‌مانند.

موش‌های کور همچنین به سرطان مبتلا نمی‌شوند، اندام‌هایشان تا پایان عمر سالم می‌مانند و حتی ۱۸ دقیقه بدون اکسیژن زنده می‌ماند. اما راز این عمر طولانی و سلامت خارق‌العاده چیست؟

پژوهشی تازه سرنخ قاطعی ارائه می‌دهد که با یکی از مهم‌ترین کشفیات زیست‌پزشکی دهه‌ی اخیر پیوند دارد.

پژوهشگری به نام ژیجیان چن از دانشگاه تگزاس موفق شد آنزیم پایشگر جدیدی به نام «cGAS-STING» را کشف کند.

این آنزیم نوعی حسگر خطر درون سلول بود که ورود دی‌ان‌ای بیگانه (مثلا از ویروس‌ها یا باکتری‌ها) یا دی‌ان‌ای آسیب‌دیده را تشخیص می‌دهد و واکنش ایمنی اولیه بدن را فعال می‌کند.

اما همین آنزیم اگر بیش از حد فعال شود، می‌تواند منجر به التهاب مزمن، پیری سلولی و بیماری‌های خودایمنی شود.

به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین اهداف دارویی امروز جهان است: برخی داروها سعی دارند آن را تحریک کنند (برای درمان سرطان)، و برخی دیگر سعی دارند آن را مهار کنند (برای جلوگیری از التهاب و بیماری‌های پیری).