هنوز از سرنوشت ۳میلیون دلار کمک تخصیص‌یافته ژاپن به دریاچه ارومیه، توسط ارگانهای رسمی رژیم جمهوری اسلامی ایران اطلاع دقیقی انتشار نیافته و اظهار نظری بیان نشده است.

به گزارش Axar.az، سمیه رفیعی رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس رژیم جمهوری اسلامی ایران در مصاحبه ای با یک رسانه داخلی در مورد دریاچه ارومیه توضیحات مختصری داده است.

رفیعی در این مصاحبه گفت: ستاد احیا مبلغ زیادی را در این سال‌ها دریافت کرده است اما بررسی عملکرد آنها نشان می‌دهد که برنامه‌هایی که پیاده کردند مطابق با بودجه نبوده است و بودجه را هدر داده‌اند؛ مسئولان ستاد احیا پول‌های میلیاردی گرفتند اما حتی حاضر نشدند که افراد محلی را درست توجیه کنند و برای انجام این کار تنها به ارائه یک بروشور اکتفا کردند.

همچنین اکبر اعلمی، نماینده سابق تبریز در مجلس نیز در اعتراض به خشکاندن دریاچه ارومیه و بی توجهی دولت به آن، از خانم معصومه ابتکار ویدیویی پخش کرده و نوشته است:

طبق این بخش از اظهارات دکتر ابتکار تا پایان دوره ریاست ایشان در سازمان حفاظت محیط‌زیست، با پیشنهاد آبه نخست‌وزیر متوفای ژاپن و تصویب پارلمان این کشور، دستکم سه میلیون دلار (به نرخ امروز حدود ۱۵۰ میلیارد تومان) برای آموزش و توان‌افزایی کشاورزان ۱۱۰ روستای اطراف دریاچه ارومیه و تغییر الگوی کشت در اختیار دولت ایران قرارگرفته و هزینه شده است.

بر این اساس؛

۱. درجایی که نخست‌وزیر و نمایندگان پارلمان یک کشور بیگانه مانند ژاپن در این حد برای احیای دریاچه ارومیه اهتمام ورزیده و اعتبار تخصیص می‌دهند، باید به حال نمایندگان مجلس و رئیس‌جمهور کشورمان که نظاره‌گر خشکیدن این دریاچه هستند ابراز تأسف کرد.

۲. این مبلغ هنگفت کجا و برای چه صرف شد و به‌جز خشک شدن دریاچه، چه ره‌آورد و بازخوردی داشته است؟! آیا همین نمونه‌ به‌تنهایی بیانگر چگونگی اتلاف منابع در ایران و ناکارآمدی و بی‌کفایتی برخی متصدیان جمهوری اسلامی ایران نیست؟ اگر در کشوری مانند ژاپن این‌گونه بی‌کفایتی‌ها رخ می‌داد، چه بر سر مسئولان امر می‌آمد؟