در برخی روستاهای مرزهای شرقی ایران، دخترانی که قربانی تجاوز و تعرض شده‌اند، به‌جای دریافت حمایت، با سخت‌ترین شکل طرد و خشونت خانوادگی روبه‌رو می‌شوند.

به گزارش Axar.az، روزنامه‌ای در ایران با عنوان «من نجس نیستم» وضعیت دردناک این دختران را روایت کرده؛ کودکانی که نه برای گناه خود، بلکه برای خشونتی که بر آنان تحمیل شده، مجازات می‌شوند.

در روایت‌های منتشرشده، خانواده در بسیاری از موارد نخستین عامل تنبیه و طرد است. «مریم» ۱۲ ساله پس از تعرض، از سوی والدین خود با عبارت «تو نجس شدی» از خانه رانده شد. «نرگس» نیز گفته پدرش تهدید کرده اگر موضوع فاش شود، او را خواهد کشت.

به‌دلیل ساختار سنتی و عشیره‌ای این مناطق، قربانی نه‌تنها حمایت نمی‌شود، بلکه به‌عنوان «تهدید» دیده می‌شود و اجازه ارتباط اجتماعی ندارد. در نتیجه بسیاری از این دختران، بدون پناه و حمایت، ناچار به زندگی خیابانی و حتی «استثمار دوباره» می‌شوند.

شراره هوشمندیار، پزشک ایرانی مقیم انگلستان، پس از شنیدن این روایت‌ها، در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ دو فضای امن به شکل کتابخانه در این مناطق ایجاد کرده است تا دختران طردشده بتوانند بدون قضاوت زندگی و تحصیل کنند. او می‌گوید آمار دختران زیر ۱۸ سال قربانی تجاوز در این مناطق «تکان‌دهنده» است.

کارشناسان تأکید دارند در نبود حمایت قانونی و فرهنگی، بیش از ۸۰ درصد موارد تجاوز در ایران هرگز گزارش نمی‌شود؛ زیرا قربانی می‌ترسد به‌جای حمایت، «مقصر» شناخته شود.