تحولات اخیر به تشدید تضادهایی مربوط می‌شود که مدت‌هاست در داخل یمن وجود داشته، اما تاکنون با نوعی توازن مدیریت می‌شد. به‌ویژه افزایش فعالیت‌های نظامی ـ سیاسی «شورای انتقالی جنوب» (STC) که از سوی امارات متحده عربی حمایت می‌شود، در ماه‌های اخیر و در مقابل، ارزیابی دولت رسمی یمن از این اقدامات به‌عنوان تهدیدی مستقیم علیه حاکمیت کشور، وضعیت را به آستانه «انفجار» رسانده است. درخواست دولت یمن از امارات برای خروج کامل نیروهای نظامی خود و تعلیق توافق دفاع مشترک نشان می‌دهد که بحران دیپلماتیک هم‌زمان با تنش نظامی در حال پیشروی است.

این اظهارات را وُغار ظفراغلو، کارشناس مسائل خاورمیانه، در گفت‌وگو با Axar.az و در جریان تحلیل وضعیت پرتنش شهر عدن، پایتخت موقت یمن، مطرح کرده است.

ظفراغلو تأکید کرد که در این مرحله، مسئله کنترل واقعی شهر عدن کاملاً روشن و قطعی نیست:

«اگرچه عدن به‌طور رسمی پایتخت موقت دولت یمن محسوب می‌شود، اما بخش عمده سازوکارهای واقعی امنیت و اداره شهر تحت نفوذ شورای انتقالی جنوب قرار دارد. وجود نیروهای وفادار به این شورا در بندر دریایی، فرودگاه و ساختارهای اصلی نظامی و امنیتی نشان می‌دهد که دولت بیشتر نماینده مشروعیت سیاسی است، در حالی که شورای انتقالی جنوب قدرت واقعی را در اختیار دارد. از این منظر، عدن در حال حاضر تصویری از شهری تقسیم‌شده میان دو حاکمیت را ارائه می‌دهد.»

به گفته این کارشناس، یکی از سناریوهای محتمل، تقسیم عملی یمن به دو بخش است. تقویت حوثی‌ها در شمال و شورای انتقالی جنوب در جنوب، مدل دولت واحد را بیش از پیش تضعیف می‌کند. اگر رقابت بر سر کنترل عدن وارد مرحله درگیری مسلحانه شود، این امر می‌تواند روند شکل‌گیری یک موجودیت سیاسی مستقلِ de facto در جنوب را تسریع کند.

وی افزود که در آینده نزدیک، سه مسیر اصلی محتمل است: تلاش دولت رسمی برای تقویت مواضع خود در عدن با حمایت عربستان سعودی، طرح علنی‌تر ایده دولت مستقل جنوبی از سوی شورای انتقالی جنوب، یا تلاش برای دستیابی به نوعی مصالحه سیاسی اجباری میان طرف‌ها. با این حال، تأکید می‌شود که پویایی کنونی بیش از مصالحه، به سمت تقابل گرایش دارد.

او در پایان خاطرنشان کرد:«آنچه در عدن رخ می‌دهد، صرفاً یک حادثه امنیتی محلی نیست، بلکه نشانه‌ای آشکار از یک تقابل راهبردی است که می‌تواند ساختار آینده دولت یمن را تعیین کند. نتیجه این روند نه‌تنها به بازیگران داخلی، بلکه به اختلاف‌نظرهای شکل‌گرفته میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی در سطح منطقه نیز به‌طور مستقیم وابسته خواهد بود.»