تردیدهایی درباره طولانی‌مدت بودن توافق آتش‌بس میان ایالات متحده آمریکا و حوثی‌ها وجود دارد. حوثی‌ها اعلام کرده‌اند که به کشتی‌های آمریکایی حمله نخواهند کرد و به آتش‌بسی که در سال ۲۰۲۵ با واشنگتن به دست آمده، پایبند خواهند ماند. حوثی‌ها وعده داده‌اند که به کشتی‌های کشورهای دیگر، از جمله آمریکا و اسرائیل، حمله نکنند؛ البته کشتی‌های عربستان سعودی از این وعده مستثنی شده‌اند. با این حال، درباره اجرای این وعده نیز تردید وجود دارد. زیرا اگر از سوی فرماندهان سپاه پاسداران که حوثی‌ها را مسلح و تأمین مالی می‌کنند، دستوری صادر شود، شورشیان ممکن است وعده‌ای را که به آمریکایی‌ها داده‌اند، فراموش کنند.

به گزارش Axar.az، این سخنان را الخان شاهین‌اوغلو، تحلیلگر سیاسی، مطرح کرده است.

وی یادآوری کرد که عربستان سعودی نیز تلاش می‌کند با حوثی‌ها به آتش‌بس دست یابد:

عربستان سعودی نیز می‌خواهد از ظرفیت عمان که میان آمریکا و حوثی‌ها میانجیگری کرده است، استفاده کند. حوثی‌ها با توافق با عربستان سعودی مخالفتی ندارند، اما برای تحقق آن، از ریاض می‌خواهند به محاصره یمن از طریق هوا، زمین و دریا به‌طور کامل پایان دهد. یکی دیگر از مطالبات حوثی‌ها، خروج نیروهای نظامی، امنیتی و سیاسی عربستان سعودی از یمن و ایجاد صندوقی برای پرداخت غرامت است.

ریاض آماده پذیرش این مطالبات نیست. به همین دلیل می‌توان پیش‌بینی کرد که درگیری‌ها در منطقه ادامه خواهد یافت.

ادامه حملات حوثی‌ها به عربستان سعودی، آمریکا را که متحد راهبردی ریاض است، در موقعیت دشواری قرار داده است. در این صورت، واشنگتن که با حوثی‌ها به آتش‌بس دست یافته، در برابر حملات شورشیان یمنی به عربستان سعودی صرفاً نظاره‌گر خواهد بود. وضعیت موجود آزمون جدی برای توافق ائتلافی است که عربستان سعودی در ۷ اوت در مکه با ترکیه و پاکستان امضا کرد. پاکستان و ترکیه بر اساس «پیمان مکه» باید از یک سو حمایت واقعی از عربستان سعودی ارائه دهند و از سوی دیگر مانع شعله‌ور شدن جنگ شوند.

ائتلاف میان پاکستان و عربستان سعودی سابقه‌ای طولانی دارد. به همین دلیل، انتظار اصلی ریاض برای دریافت حمایت، متوجه اسلام‌آباد است. اسلام‌آباد باید ریاض را متقاعد کند که تعهد دفاعی آن از وزن و اعتبار واقعی برخوردار است. با این حال، پاکستان همزمان نباید خود را وارد جنگ دیگری در خاورمیانه کند و روابطش با تهران، که از حوثی‌ها حمایت می‌کند، را نیز تیره سازد. اسلام‌آباد ترجیح می‌دهد کانال‌های ارتباطی خود با تهران را باز نگه دارد.

در این شرایط، گروهی معتقدند که «پیمان مکه» شامل اقدامات واکنشی فوری در زمینه دفاع نیست؛ در مقابل، گروه دیگری بر این باورند که سازوکار مبارزه مشترک در برابر تجاوز باید فعال شود. این ابهام، پرسش‌ها درباره «پیمان مکه» را افزایش داده است.

تحولات نشان می‌دهد که پذیرش «پیمان مکه» بیش از همه برای عربستان سعودی ضرورت داشت. اما اگر این پیمان نتواند عربستان سعودی را در برابر حملات حوثی‌ها محافظت کند، ارزش این توافق کاهش خواهد یافت.

وضعیت موجود چین را نیز نگران کرده است. پکن یکی از مهم‌ترین شرکای راهبردی و نظامی اسلام‌آباد است و همزمان روابط خود را با عربستان سعودی نیز به‌طور فزاینده‌ای گسترش داده است. با این حال، پکن نیز قصد ندارد از عربستان سعودی در برابر حوثی‌ها محافظت کند. تنها پیشنهاد پکن، ایجاد یک معماری امنیتی جدید برای خاورمیانه است. در شرایط کنونی، ایجاد چنین معماری امنیتی در خاورمیانه از نظر عملی امکان‌پذیر نیست.
کشورهای اروپایی نیز صرفاً همبستگی خود را با عربستان سعودی نشان داده‌اند. اتحادیه اروپا اگرچه از تحولات منطقه نگران است، اما تمایلی به دخالت در این روند ندارد.