یک سال پس از سقوط بشار اسد، سرنوشت ۱۵۰ هزار زندانی ناپدیدشده سوری همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و خانواده‌ها از بی‌عملی نهادهای مسئول انتقاد می‌کنند.

به گزارش Axar.az، بر اساس خبرگزاری رویترز در دوشنبه ۱۷ آذر، «کمیسیون ملی مفقودشدگان» که در ماه مه سال جاری توسط دولت موقت سوریه تشکیل شد، هنوز هیچ اطلاعات موثقی درباره ده‌ها هزار فرد ناپدیدشده در دوران حکومت بشار اسد در اختیار خانواده‌ها قرار نداده است.

این کمیسیون مأموریت دارد موارد ناپدیدسازی قهری را بررسی و شواهد مربوط به زندانیان مفقود را جمع‌آوری کند، اما خانواده‌ها می‌گویند پس از گذشت یک سال از سقوط اسد، هیچ پیشرفتی حاصل نشده و امیدها برای روشن شدن سرنوشت عزیزانشان رو به افول است.

در این گزارش به نمونه‌هایی همچون محمود و احمد، دو برادری که در سال ۲۰۱۲ توسط نیروهای امنیتی سوریه بازداشت شدند، اشاره شده است. همسر محمود، امینه بقاعی، می‌گوید: «یک سال گذشته و هیچ کاری نکرده‌اند. آیا قابل تصور است که حتی اسناد بازداشت این افراد را پیدا نکرده باشند؟»

پس از گریختن اسد به روسیه در هشتم دسامبر ۲۰۲۴، مخالفان صدها زندانی را از بازداشتگاه‌هایی مانند صیدنایا آزاد کردند؛ زندانی که سازمان عفو بین‌الملل آن را «کشتارگاه انسانی» نامیده بود. اما بسیاری از مفقودشدگان، از جمله بستگان بقاعی، در میان آزادشدگان نبودند. او می‌گوید: «وقتی درهای زندان باز شد و آنها برنگشتند، امیدم برای همیشه از بین رفت.»

کمیسیون ملی مفقودشدگان امیدوار است با حمایت نهادهای بین‌المللی، آموزش نیروهای خود و دسترسی به آزمایشگاه‌های دی‌ان‌ای، روند شناسایی قربانیان را پیش ببرد؛ اما نبود امکانات فنی و محدودیت‌های گسترده کار را دشوار کرده است.

این گزارش در حالی منتشر می‌شود که کنسرسیوم بین‌المللی روزنامه‌نگاران تحقیقی اخیراً مجموعه‌ای بی‌سابقه شامل ۳۳ هزار عکس با عنوان «پرونده دمشق» منتشر کرده که شکنجه، گرسنگی و اعدام بیش از ۱۰ هزار و ۲۰۰ بازداشتی در دوران حکومت اسد را نشان می‌دهد. تصاویر عمدتاً اجساد مردانی را به تصویر می‌کشد که بر اثر سوء‌تغذیه و شکنجه به پوست و استخوان تبدیل شده‌اند.