حتی اگر روسیه این سند را بپذیرد، در ادامه برخی بندهای آن را به‌طور اساسی تغییر خواهد داد یا مطابق منافع خود حذف می‌کند. به احتمال زیاد، سند آن‌قدر دستخوش تغییر می‌شود که شباهت آن با نسخه اولیه به حداقل می‌رسد. روسیه در جریان این گفت‌وگوها نیز به‌صراحت نشان داد که روح مذاکرات آلاسکا را مبنا قرار می‌دهد و خواهان انعکاس همان توافق‌ها در سند جدید است.

این اظهارات را توراب رضایف، کارشناس علوم سیاسی، در گفت‌وگو با Axar.az درباره پاسخ احتمالی مسکو به طرح صلح اعلام‌شده از سوی ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، مطرح کرده است.

به گفته این تحلیلگر، تضمین‌های امنیتی مورد درخواست اوکراین و مسیر توسعه آینده این کشور، از جمله مواردی هستند که روسیه به‌هیچ‌وجه آن‌ها را نخواهد پذیرفت:

«یکی از دلایل اصلی آغاز این درگیری، گسترش ناتو به سمت شرق و مسئله عضویت اوکراین در این ائتلاف بوده است. اگر روسیه برای جلوگیری از عضویت اوکراین در ناتو وارد جنگ شده، چگونه می‌تواند توافقی را بپذیرد که بر اساس ماده پنجم ناتو، تضمین‌های امنیتی ارائه می‌دهد؟ روشن است که چنین چیزی را نخواهد پذیرفت.

در مورد نیروگاه هسته‌ای زاپوروژیه، آمریکا پیشنهاد سازوکار نظارت سه‌جانبه را مطرح کرده بود. اوکراین نیز گزینه تقسیم مدیریت نیروگاه با آمریکا به نسبت ۵۰/۵۰ را پیشنهاد داده است. در این رویکرد، برخی نقاط مشترک وجود دارد؛ از جمله اینکه آمریکا عملاً از برق تولیدی این نیروگاه به‌طور مستقیم استفاده نخواهد کرد و حتی احتمال انتقال سهم ۵۰ درصدی آن به روسیه نیز منتفی نیست.»

توراب رضایف معتقد است که روسیه در هیچ شرایطی با ادغام اوکراین در بلوک غرب و نزدیک شدن این کشور به ناتو موافقت نخواهد کرد و موضع مسکو در قبال دونباس نیز تغییری نکرده است:«اوکراین نمی‌خواهد دونباس را به‌طور کامل به روسیه واگذار کند، اما روسیه بر کنترل کامل دونتسک و لوهانسک اصرار دارد.

تنها در صورتی امکان امضای توافق صلح وجود دارد که در مسائل امنیتی و سرزمینی به توافق برسند. با این حال، تا پیش از آن، روسیه سند را مطابق منافع خود بازنویسی خواهد کرد و طرح نهایی تفاوت چشمگیری با نسخه اولیه خواهد داشت.»