درگیری‌های شدید پیرامون توقف جنگ در اوکراین، توجه را به یک موضوع مهم جلب کرده است: حفظ تمامیت ارضی کشور!

موقعیت ایالات متحده در مذاکرات با روسیه اکنون مشخص است؛ واشنگتن بر این باور است که «تغییرات ارضی» در اوکراین اجتناب‌ناپذیر است. پس از کشمکش‌های کاخ سفید، دولت ترامپ رویکرد خود را سخت‌تر کرده است. این وضعیت هدف اروپا را که نقش نجات‌دهنده برای اوکراین ایفا می‌کند، روشن می‌کند: شرکت در روند مذاکرات و کسب سهمی در توافقات ژئوپولتیک که بر اوکراین تأثیر می‌گذارد.

تصمیمات اجلاس لندن نیز در همین راستا است. کیر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، چهار بند توافق شده را اعلام کرده است: ادامه افزایش کمک‌های نظامی به اوکراین و فشار اقتصادی علیه روسیه؛

اوکراین باید در هر مذاکره صلحی شرکت کند و صلح پایدار باید تضمین‌کننده حاکمیت و امنیت اوکراین باشد؛

در صورت توافق صلح، برای جلوگیری از هر گونه تجاوز جدید، توان دفاعی اوکراین باید تقویت شود؛

برای حمایت از توافق و ایجاد صلح در آینده، باید ائتلافی را شکل داد.

استارمر همچنین اعلام می‌کند که «ما (اروپا) با ترامپ در ضرورت فوری صلح پایدار هم‌نظر هستیم و باید در این زمینه با هم همکاری کنیم».

اروپا واقعیت توقف جنگ را می‌پذیرد زیرا می‌داند بدون ایالات متحده ادامه جنگ دشوار است. با این حال، هدف اروپا این است که در نهایت از روند مذاکرات (توافقات ژئوپولتیک) کنار نماند و منافع خود را تأمین کند. تفاوت اروپا با آمریکا در این است که اروپا می‌خواهد در روند مذاکرات موضع اوکراین نیز مدنظر قرار گیرد و امنیت آن در دوران پس از صلح تضمین شود. این رویکرد سوالاتی را در مورد توانایی اروپا برای دستیابی به نتیجه از طریق مراجعه مجدد به واشنگتن ایجاد می‌کند.

با این حال، هیچ‌یک از طرفین بر مسئله تضمین تمامیت ارضی اوکراین تأکید نمی‌کنند، حتی کی‌یف که خواهان تضمین‌های امنیتی است. اگرچه زلنسکی گفته است که هیچ تغییر ارضی نخواهد داشت، اما می‌داند که درخواست‌های امنیتی که از ایالات متحده دارند، ممکن است به تغییرات ارضی منجر شود. دلیل درخواست او از اروپا پس از شکست مذاکرات در کاخ سفید نیز این است که او می‌خواهد با حداقل ضرر از این فرآیند خارج شود و به تضمین‌های امنیتی دست یابد.

در این زمینه، انتظارات برای شناسایی کنترل روسیه بر مناطق اشغالی افزایش یافته است.