مسئله‌ای که آذربایجان بیشترین استفاده را از آن کرده یا بر آن تأکید می‌کند، مسئله ارتباطات منطقه‌ای است. با استناد به این واقعیت که کانال‌های ارتباطی بین ارمنستان و آذربایجان مسدود است، باکو ادعا می‌کند که ایروان به تعهدات خود عمل نکرده است. باید تأکید کرد که ارمنستان هیچ تعهد یک‌جانبه‌ای ندارد. هر دو طرف متعهد به باز کردن تمامی ارتباطات حمل و نقل و اقتصادی برای یکدیگر شده‌اند. امروزه در آذربایجان نه حمل و نقل و نه ارتباطات اقتصادی برای ارمنستان یا کسانی که از ارمنستان عبور می‌کنند، باز نیست: نه راهی، نه خط آهنی، نه خط لوله‌ای، نه خط برق، و نه کابلی.

به گزارش Axar.az، نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، در بیانیه مفصلی که در "آرمن پرس" در مورد امکان باز شدن ارتباطات در منطقه منتشر شد، این سخنان را بیان کرده است.

وی گفت: "تمامی راه‌های ارمنستان به آذربایجان باز است. در سال ۲۰۲۲، دولت ارمنستان طرح تصمیمی را برای باز کردن سه گذرگاه مرزی در مرز ارمنستان و آذربایجان به جریان انداخت. این امر امکان ورود کامیون‌ها و خودروهای سواری آذربایجان به ارمنستان، برای مثال به ناحیچوان و ترکیه را فراهم می‌کند. این تصمیم تنها به دلیل موضع و رد درخواست آذربایجان اتخاذ نشده و می‌تواند ظرف یک یا دو هفته توسط دولت ارمنستان اتخاذ شود. البته برای ورود به ناحیچوان زیرساختی وجود ندارد و باید احداث شود، اما این کار را می‌توان به سرعت انجام داد. در حال حاضر، از نظر آماده‌سازی زیرساخت فیزیکی، برای مثال، کامیون‌ها می‌توانند از گذرگاه کرنیدزور وارد ارمنستان شوند و از طریق جاده‌های ما به مرز ارمنستان و ترکیه حرکت کنند و از گذرگاه مارگارا وارد ترکیه شوند. همین امر در جهت مخالف نیز ممکن است. زیرساخت فیزیکی لازم برای حمل و نقل این بارها آماده است، تنها تصمیم قانونی باقی مانده است. ما امنیت حمل و نقل این بارها را تأمین خواهیم کرد، اما اگر برای رانندگان آذربایجانی و کامیون‌ها مشکلات روانی ایجاد شود، این حمل و نقل‌ها می‌توانند توسط کامیون‌های ترکیه‌ای که همیشه از جاده‌های ارمنستان عبور کرده و فعالانه در حال حرکت هستند، انجام شوند. کامیون‌های کشورهای دیگر نیز می‌توانند همین کار را انجام دهند."