حمله اسرائیل به ایران با عدم هدف‌گیری تأسیسات هسته‌ای و انرژی، برخلاف خواسته‌های آمریکا، به نظر نمی‌رسد. این نکته نشان می‌دهد که نه تنها ایران در یک جنگ بزرگ علاقه‌مند نیست، بلکه اسرائیل نیز نمی‌خواهد بدون حمایت کامل متحدانش، از جمله آمریکا، وارد چنین جنگی شود.

حمله‌ای که به‌عنوان پاسخ انجام شد، از چندین جنبه برای اسرائیل ضروری بود:
عدم پاسخ به حمله ایران به اسرائیل به حفظ اعتبار زخم‌خورده‌اش در “محور مقاومت” کمک می‌کرد: این حمله نشان می‌دهد که ایران “دست‌نخورده” نیست.

تلاش برای محدود کردن مداخله ایران در جنگ‌های نیابتی.

تنش بین اسرائیل و ایران فعلاً در وضعیت قابل کنترلی قرار دارد، اما خطر خارج شدن از کنترل همچنان وجود دارد. با آخرین حمله، و بعد از مرگ هنیه، یک صفحه دیگر از تنش تهران-تل‌آویو بسته می‌شود و احتمالاً در صفحه بعدی، هدف قرار گرفتن حوثی‌ها و تبدیل شدن به انگیزه‌ای برای حملات جدید بسیار محتمل است.