پزشکیان به عنوان یک رئیس جمهور اصالتاً تورک، که با اتکا به حمایت شهروندان غیر فارس ایران خصوصاً تورکها رئیس جمهور شده است، در ۱ مهر «روز استعمار زبانی» در ایران که پایه تمام تبعیض‌ها و عقب ماندگیها می‌باشد، سال تحصیلی را آغاز کرد اما چیزی در رابطه با استعمار زبانی و یا حداقل لزوم اجرای اصل نیم بند ۱۵ قانون اساسی نگفت.

اهمیت آموزش به زبان مادری چیست؟

بنا بر تحقیقات بی‌شمار علمی، آموزش به زبان مادری نقش کلیدی در پیشرفت آموزشی کودکان و توسعه جوامع دارد. عدم آموزش به زبان مادری باعث کاهش درک و یادگیری میشود، زیرا کودکان وقتی به زبانی غیر از زبان مادری خود آموزش می‌بینند، اغلب در فهم مفاهیم دچار مشکل می‌شوند و توانایی یادگیری‌شان کاهش می‌یابد. این موضوع می‌تواند منجر به ایجاد اضطراب و استرس شود که تأثیر منفی بر روحیه و اعتماد به نفس کودکان دارد. این کودکان در جامعه و محیط‌های آموزشی احساس بیگانگی میکنند و از مشارکت فعال در اجتماع و مدرسه باز می‌مانند. از سوی دیگر، قطع ارتباط با زبان مادری می‌تواند تهدیدی برای هویت فرهنگی آن‌ها باشد و پیامدهای اجتماعی و فرهنگی طولانی‌مدت ایجاد کند. در مقابل، آموزش به زبان مادری بهبود درک مفاهیم آموزشی را به همراه دارد و کودکان مفاهیم را سریع‌تر و بهتر می‌آموزند که این به پیشرفت تحصیلی آن‌ها کمک می‌کند. آموزش به زبان مادری باعث افزایش اعتماد به نفس و کاهش استرس کودکان می‌شود. از نظر فرهنگی نیز این نوع آموزش هویت زبانی و فرهنگی افراد را تقویت می‌کند و ارتباط آن‌ها با ریشه‌های فرهنگی‌شان را حفظ می‌نماید. تأکید بر آموزش به زبان مادری نه تنها به یادگیری بهتر کمک می‌کند بلکه پیوندهای اجتماعی و فرهنگی قوی‌تری ایجاد می‌کند که برای توسعه پایدار جوامع ضروری است.

عدم آموزش به زبان مادری می‌تواند تأثیرات منفی قابل توجهی بر جامعه از نظر آموزشی، اقتصادی و به طور توسعه یافتگی داشته باشد. وقتی کودکان به زبانی غیر از زبان مادری آموزش می‌بینند، معمولاً در فهم مفاهیم آموزشی دچار مشکل می‌شوند و این منجر به افت تحصیلی عمومی می‌شود. افت تحصیلی به معنای کاهش سطح مهارت‌ها و دانش مورد نیاز برای نیروی کار آینده است. وقتی بخش بزرگی از جامعه از دسترسی به آموزش با کیفیت محروم باشد، توانایی نیروی کار برای رقابت در بازارهای اقتصادی کاهش می‌یابد. این افراد به جای پیشرفت در حرفه‌های تخصصی و تولید علم، به سمت کارهای غیرحرفه‌ای و کم‌درآمد سوق داده می‌شوند که مانع رشد اقتصادی جامعه می‌شود.

از سوی دیگر، پایین بودن سطح آموزشی باعث می‌شود که نوآوری، خلاقیت و کارآفرینی در جامعه کاهش یابد، زیرا افراد توانایی حل مسائل پیچیده و تفکر انتقادی را به درستی یاد نمی‌گیرند. این موضوع منجر به کاهش بهره‌وری و تولید در اقتصاد می‌شود. همچنین، جوامعی که سطح تحصیلات عمومی پایینی دارند، در جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی و توسعه صنعتی نیز دچار مشکل می‌شوند، زیرا نیروی انسانی ماهر و آموزش‌دیده، یکی از عوامل کلیدی برای جذب سرمایه و پیشرفت اقتصادی است. بنابراین، عدم آموزش به زبان مادری و افت تحصیلی نه تنها باعث کاهش توانایی‌های فردی می‌شود، بلکه به مرور زمان باعث عقب‌ماندگی عمومی جامعه از نظر آموزشی و اقتصادی خواهد شد.