برخی مورخان و باستان شناسان فرض را بر این قرار داده‌اند که بهشت عدن در محل فعلی شهر تبریز بنا شده بود و عده ای از مورخین و محققین مانند ولادیمیر مینورسکی، تبریز را بعنوان پایتخت ترکان اشکانی دانسته است.( V. Minorsky-[C.E. Bosworth]; Blair, Sheila S.، «Tabrīz»،[Islam Encyclopaedia of )

نخستین نوشته موجود درباره تبریز در کتیبه پادشاه آشور سارگن دوم می‌باشد. در عصر ترکان ماد، شهر تبریز بیشتر با نام تیبریس و تمیریس معروف بوده است. تبریس یا تمریس عمدتاً با نام ملکه آنا تیمریس یا آنا تومیریس همخوانی و همخونی دارد؛ همان کسی که بعد از شکست هخامنشیان در جنگ ماساگئت سر کوروش را از تنش جدا نمود تا درس عبرتی برای جنایتکاران و متجاوزان باشد.

تبریز در عصر اسلام و در دوران حکومت ها و امپراتوران ترک همواره پایتخت و یکی از شهرهای باشکوه جهان اسلام بوده است. در عصر ائلخانلی‌لار(ایلخانیان) تبریز پایتخت قلمرویی گسترده از رود نیل در شمال‌شرق آفریقا تا آمودریا در آسیای مرکزی بود.

در عصر آق قویونلولار، صفوی لر، افشارلار و مخصوصا در عصر سلسله فخیمه قاجار، تبریز بعنوان پایتخت {و ولیعهدنشسن-ویراستار} و یکی از شهرهای پیشرو جهان ترک و اسلام بوده است. در اواخر قاجاریه نیز تبریز بعنوان شهراولین ها معروف بود.

بعد از کودتای رضاخانی با حمایت‌های انگلیس و توسط ماسونهای مزدور و اضمحلال امپراطوری محتشم قاجاریه، مصیبت و افول جهانشهر تبریز به صورت اخص و آذربایجان و دیگر مناطق ترکنشین ایران به طور اعم و به مرور زمان شروع شده است که کماکان با حدت و شدت بیشتری ادامه دارد.

زمانی تبریز بعنوان شهر اولین‌ها معروف بود. ولی اینک دیگر از آن شکوه و عظمت تبریز عصر قاجاریه خبری نیست! چرا که طی یکصدسال گذشته بلایی سر تبریز آوردند که دهستان‌های کویری و مرکزی{فلات ایران فعلی-ویراستار} که تا بیست سال قبل دنیا را محدود به همان دهستان خود می دیدند اکنون ادعای کلانشهری دارند.

زمانی که تبریز پایتخت کشور ائلخانلی لار و صفوی‌لَر بود و در جهان برای خودش اسم و رسمی داشت، شهرهای امروزی تهران، کرمان، سمنان و... در حد و قواره‌ی یک دهستان-قصبه و شاید کمتر از آن بودند ولی امروزه همین تهران و کرمان و مشهد و سمنان و اراک را می بینیم که از صدقه سر حکومت پهلویان و جمهوری اسلامی ادعای جهانشهری دارند.

در حالی که در شهرهای اصفهان و مشهد برای هرکدام حداقل ۳۰ کیلومتر خط متروی شهری احداث شده است ولی همین مقدار در تبریز با آنهمه اسم و رسم و هیاهوی تبلیغاتی به ۵ کیلومتر هم نمی رسد! این فقط تنها یک مشت از خروارها ظلمی هست که در حق کهن شهر تبریز طی یکصد سال گذشته صورت گرفته است و شما بخوانید شرح مفصلی از این داستان اجحاف و بی عدالتی ها در حق آذربایجان و دیگر مناطق تورکنشین ایران {به عنوان «سر ایران»-ویراستار}.