تداوم آلودگی آبهای دریا با نفت و فاضلاب‌ شهری از سوی رژیم جمهوری اسلامی ایران بر شدت بحران آلودگی افزوده و روندی «نگران کننده» دارد.

به گزارش Axar.az، دو کارشناس محیط زیست در گفت‌وگو با خبرگزاری آنادولو در این باره اظهار نظر کرده است

تخلیه فاضلاب‌های شهری به خلیج از سوی ایران و بار آلودگی آن که بنا به اعلام مقامات مسئول این کشور از مهمترین چالش‌های زیست‌محیطی آن نیز به حساب می‌آید، بار دیگر طی روزهای اخیر در رسانه‌های داخلی برجسته شده و این در حالی است که به موازات این مساله، آلودگی‌های نفتی در خلیج‌ که از نشت نفت در خط انتقال ‌نفت گناوه به پایانه ‌جزیره خارگ‌ ناشی می‌شود، بر شدت بحران می‌افزاید.

فرسوده بودن لوله‌های انتقال نفت در چند سال اخیر باعث شده خلیج بر اثر لکه‌های نفتی آلوده شود. در آخرین مورد، ۲۶ آگوست ۲۰۲۳ نشت نفت از یکی از خطوط لوله به پایانه نفتی جزیره خارگ در مسیر بندر گناوه در رسانه‌ها اعلام شد و طولانی شدن روند مهار آلودگی طی چندین هفته، نگرانی‌ها را عمیق‌تر کرد. به گونه‌ای که خبرگزاری «ایرنا» در گزارشی به نگرانی‌ها درباره پیامدهای مخاطره‌آمیز گسترده زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی انتشار نفت پرداخته و نوشت: «نشت نفت از طریق لوله‌های نفتی و نفتکش‌ها در دریا پدیده مخاطره‌آمیزی است که در طول سال بارها موجب آلودگی خلیج فارس و سواحل گردشگری بندر گناوه می‌شود و زیستگاه‌های دریایی و ساحلی، گونه‌های حیات وحش، فعالیت‌های احیا و ترمیم کننده، صنایع محلی، ماهی‌گیری، توریسم و ورزش‌های آبی از مراکز و بخش‌های بسیار مهمی‌ هستند که می‌توانند از پیامدهای مخاطره‌آمیز انتشار و آلودگی نفتی، متأثر شوند.»

ضمن اینکه این خبرگزاری در گزارش دیگری، ورود آلودگی‌های صنعتی و شهری را از دیگر مشکلات اساسی خلیج دانست.

روز ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۱، مریم قائمی، رئیس مرکز اقیانوس‌شناسی بوشهر اذعان می‌کند بر اساس پایش‌هایی که به گفته او هر ۲ ماه یکبار از سوی این مرکز انجام شده است، بار آلودگی میکروبی بویژه در شناگاه‌های استان بوشهر "پر رنگ" دیده می‌شود و شنا در این محیط‌ها عاملی برای بیماری‌های گوارشی و پوستی است.

این مقام مسئول ایرانی همچنین در گزارش دیگری می‌گوید: «تحقیقات پژوهشگاه اقیانوس‌شناسی نشان داده‌ است در صورتی که اسیدی شدن خلیج فارس با همین روند ادامه یابد تا پایان قرن ۲۱ رشد اسکلت‌های مرجانی ۴۰ درصد کاهش می‌یابد.»

در این ارتباط، وحید پورمردان، کارشناس محیط زیست و از مدیران اسبق سازمان محیط زیست ایران در گفت‌وگو با خبرنگار آنادولو به تشریح ابعاد این آلودگی پرداخت.
این کارشناس محیط زیست تاکید کرد: «امروز بخش عمده‌ای از فاضلاب‌های تولید شده توسط شهرهای ساحلی به دریا تخلیه می‌شود. موارد بسیار متعددی حتی در بندر کنارک سیستان‌وبلوچستان هست که صنایع شیلاتی لوله‌های خیلی قطوری را گذاشته و فاضلاب‌های ناشی از تولیدات خود را که بیشتر صنایع تن ماهی است، به دریا تخلیه می‌کنند.»

پورمردان، مهمترین مساله در آلودگی ساحلی را فاضلاب خاکستری و سرریز فاضلاب‌های شهری دانست که بر همه کسانی که در آن سواحل زندگی می‌کنند، تاثیر منفی می‌گذارد.

وی افزود: نقاطی که در دسترس است، بویژه شناگاهها، در واقع طولی از ساحل به سمت دریا که بروید این آلودگی کاملا بارز و نمایان بوده و می‌تواند برای مردم به شدت پر خطر باشد.

پورمردان در ادامه درباره تخلیه فاضلاب بدون تصفیه از شهرهای استان بوشهر به خلیج تصریح کرد: در استان بوشهر متاسفانه هنوز فاضلاب شهری در آب تخلیه می‌شود و این واقعیتی است که کسی نمی‌تواند کتمانش کند.

پورمردان اظهار داشت: «از آنجا که من در سیستان‌وبلوچستان نیز خدمت کرده‌ام این را بطور قاطع می‌گویم که در سواحل جنوبی سیستان‌وبلوچستان که طول زیادی هم دارد از استان بوشهر هم بیشتر، فاضلاب‌های شهری به دریا تخلیه می‌شود و همینطور در استان‌های شمالی کشور که متاسفانه چون آنجا بحث گردشگری و شناگاهها وجود دارد، همین مشکل را داریم که آسیب بسزایی به محیط زیست دریایی می‌رساند. به جز مناطقی مثل چابهار که خودپالایی دریا این بار سنگین باکتریایی و آلودگی دریا را تا حدود زیادی کاهش می‌دهد ولی خوب قطعا موثر هم است و می‌تواند صدمه مهلکی به ساختار محیط زیست دریایی بزند.»